INTERNATIONAL JOURNAL OF SOCIAL HUMANITIES SCIENCES RESEARCH (JSHSR)

ZİHİNSEL YETERSİZLİĞİ OLAN ÖĞRENCİLERE HALI DOKUMA BECERİSİNİN ÖĞRETİLMESİNDE ETKİNLİK ÇİZELGESİ İLE YAPILAN ÖĞRETİMİN ETKİLİLİĞİ
(THE EFFECTIVENESS OF TEACHING MAKING WITH ACTIVITY SCHEDULE TO THE STUDENTS WHO ARE MENTAL DEFICIENCY IN TEACHING CARPET WEAVING SKILL )

Author : Engin ARSLAN  & Emine ERATAY  
Type :
Printing Year : 2020
Number : 54
Page : 1372-1380
    


Summary

Bu araştırma hafif düzeyde zihinsel yetersizliği olan öğrencilere halı dokuma becerisinin öğretilmesinde etkinlik çizelgeleri ile yapılan öğretimin etkililiğinin ve etkinlik çizelgesi ile yapılan öğretimin, öğrencilerin kazandıkları beceriyi genelleyebilmelerinde etkili olup olmadığının belirlenmesi amacı ile planlanmıştır. Araştırmanın amacına ulaşabilmek için tek-denekli araştırma modellerinden, katılımcılar arası yoklama evreli çoklu yoklama modeli kullanılmıştır. Araştırma;  Milli Eğitim Bakanlığı’na bağlı bir ilkokulda eğitim görmekte olan ve hafif düzeyde zihinsel yetersizlik tanısı almış, 3 erkek ve 1 kız olmak üzere 4 (3 asil ve 1 yedek)  öğrenci ile yürütülmüştür.  Katılımcılar 8-11 yaş aralığındadır. Araştırmanın bağımlı değişkeni, zihinsel yetersizliği olan öğrencilerin halı dokuma becerisini öğrenme düzeyleridir. Araştırmanın bağımsız değişkeni; zihinsel yetersizliği olan bireylere halı dokuma becerisinin öğretilmesinde etkinlik çizelgesi ile yapılan öğretim yöntemidir.    Araştırma bulguları, katılımcıların etkinlik çizelgesi ile yapılan öğretim yöntemiyle halı dokuma becerisi işlemini ölçütü karşılar düzeyde (%100) öğrendiklerini; öğrendikleri bu beceriyi öğretim oturumları/uygulamaları bittikten bir, iki ve dört hafta sonra koruduklarını ve öğrendikleri beceriyi farklı araç-gereçlerle genelleyebildiklerini göstermiştir. Sosyal geçerlilik verileri ise ebeveyn ve öğretmenlerin, çalışmadan çocukları/öğrencileri adına çok memnun kaldıklarını göstermiştir.



Keywords
Zihinsel Yetersizlik, Halı Dokuma Becerisi, Etkinlik Çizelgesi

Abstract

This study is planned with the aim of the students who are mild level mental deficiency to teach the effectiveness of teaching carpet weaving making with activity schedule and whether this teaching efficient or not in that the students generalize the skill they obtain. In order to achieve the aim of the study, from among the single-subject research model, inter participants multıple probe design is used. This study is conducted with 4 students (3 male, 1 girl) studying in a primary school affiliated to the Ministry of National Education and diagnosed mild level mental deficiency. Participants are between 8-11. The dependent variable of research is the level of learning the carpet weaving skill. The independent variable of research is the method of teaching making with a chart students who are mental deficiency. Research findings show that participants learn carpet weaving skills made by chart convincingly (%100), cover this skill during the learning sessions (1, 2, 4 weeks later) and generalize the skill they learned with different tools and materials. Social validity data show that parents and teachers are pleased with this study on behalf of students/kids.



Keywords
Mental ratardasyon, Carpet Weavig Skill, activity schedule