Giresun Kapusen Kilisesi’nin Çocuk Kütüphanesine Dönüştürülmesinde Mekânsal Adaptasyon ve Kültürel Sürdürülebilirlik

Özet

Bulundukların toplumun kültürel, ekonomik,siyasi ve toplumsal değerlerini gelecek kuşaklara aktaran somut miras ögesi olan tarihi yapılar zamanla asıl işlevlerini kaybetmektedirler. Kaybolma ve unutulma riski ile karşı karşıya kalan bu miras ögeleri mekânsal dönüşümler yaşayarak topluma kazandırılmakta ve kültürel sürdürülebilirliğe olanak sağlamaktadır.

 Bu çalışma, tarihi Giresun Kapusen Kilisesi’nin çocuk kütüphanesine dönüştürülme sürecini derinlemesine ele alarak mekânsal, kültürel ve işlevsel dönüşüm süreçlerini kapsamlı biçimde incelemektedir. Araştırma boyunca, yapının özgün kimliğini koruma gerekliliği ile yeni işlevin pedagojik ihtiyaçlarını karşılaması arasındaki hassas denge ön planda tutulmuştur. Çalışma, nitel araştırma yöntemlerinden faydalanılarak yürütülmüş ve bu çerçevede mekânın fiziksel özellikleri, kullanıcı gereksinimlerine uygun işlevsel kararlar ile dönüşüm sürecinin etkileri detaylı bir şekilde analiz edilmiştir. Elde edilen bulgular, dini mimari unsurların kamuya açık ve eğitsel bir bağlamda yeniden işlevlendirilmesinin, kültürel mirasın sürdürülebilirliğinde önemli bir rol oynarken çocukların çeşitlendirilmiş mekânsal deneyimlere erişimini de desteklediğini ortaya koymaktadır. Araştırma, tarihi bir yapının çocuk kütüphanesi olarak yeniden işlevlendirilmesini yalnızca mekânsal adaptasyon perspektifinden değil, aynı zamanda kültürel sürdürülebilirlik açısından da ele almakta ve bu yönüyle literatürdeki önemli bir boşluğun doldurulmasına katkı sunmaktadır. Ayrıca, tarihi yapıların çağdaş ihtiyaçlara uyarlanmasında estetik, işlevsellik ve toplumsal fayda arasında bir denge kurulabileceğini göstermesi bakımından da gelecekteki koruma ve tasarım süreçlerine bütüncül bir örnek teşkil etmektedir.