14-17 Yaş Arasında Bulunan Sedanter Erkeklerin Bazı Fiziksel Özellikleri İle Motor Özellikleri Arasındaki İlişki Seyrinin İncelenmesi
DOI:
https://doi.org/10.5281/zenodo.18158519Anahtar Kelimeler:
Adolesan, Sedanter, Motor Gelişim, Fizyolojik Gelişim, Fiziksel GelişimÖzet
Bu çalışmanın amacı adolesan dönemi içerisinde ardışık yaş gruplarında bulunan sedanter bir hayat şekli olan erkeklerin bazı fiziksel, fizyolojik ve motorik özelliklerinin seyri ve bu özelliklerin birbirleri ile olan ilişkisinin incelenmesidir. Deneysel tarama yöntemi ile tasarlanan bu araştırmanın çalışma grubunu Elazığ Kaya Karakaya Güzel Sanatlar Lisesinde öğrenim hayatına devam eden sağlık problemi olmayan 85 erkek katılımcı gönüllülük esasına göre oluşturdu. Katılımcıların yaş, boy uzunluğu, vücut ağırlığı, bel çevresi, kalça çevresi ölçümlerine ek olarak denge, esneklik, kuvvet, sürat, aerobik kapasite, kan basıncı ile istirahat kalp atım sayısı ölçümleri yapıldı. Elde edilen veriler SPSS 22.0 paket programı ile One Way Anova testi kullanılarak analiz edildi. Yapılan ölçüm ve testler sonucunda gruplar arasında, vücut kitle indeksi (VKİ), bel çevresi, esneklik özelliği, mekik çekme ve kan basınçları bakımından benzerlik görülürken (p>0,05), boy uzunluğu, vücut ağırlığı, kalça çevresi, denge, kuvvet, aerobik ve anaerobik performans ile istirahat kalp atım sayısında farklılıklar tespit edildi (p<0,05). Anlamlı değişimin 14 yaş ile 17 yaş grubu arasında daha belirgin olduğu, 14 yaş ve 15 yaş gruplarının ise çoğunlukla benzer özellikler sergilediği, sürat özelliğinin her bir yaş grubunda aerobik performansla anlamlı düzeyde ilişki içerisinde olduğu ve bu özelliğin yaşla birlikte daha belirgin bir şekilde geliştiği, istirahat kalp atım sayısının 14 yaşından sonra anlamlı bir şekilde düşerek 15, 16 ve 17 yaş gruplarında benzer bir verimlilik tablosu yakaladığı tespit edildi. Sonuç olarak adolesan dönemi ardışık yaş gruplarının fiziksel, fizyolojik ve motor gelişim özelliklerindeki anlamlı ve olumlu değişimin bazen bir yıllık, bazen de daha uzun bir zaman diliminde gerçekleştiği ve bu özelliklerin birbirleri ile olan anlamlı düzeydeki ilişki boyutlarının da yine yaşa bağlı olarak farklı bir seyir içerisinde olduğu söylenebilir.
Referanslar
Açıkada, C. ve Ergen, E. (1990). Bilim ve Spor. Büro Ofset Matbaacılık.
Ainsworth, B. E., Haskell, W. L., Herrmann, S. D., Meckes, N., Bassett, D. R., Tudor-Locke, C., ... & Leon, A. S. (2011). Compendium of Physical Activities: a second update of codes and MET values. Med Sci Sports Exerc, 43(8), 1575-1581.
Akyol, A, P. Bilgiç (vd.) (2008). Fiziksel Aktivite Beslenme Ve Sağlıklı Yaşam. Hacettepe Üniversitesi, SBF, Beslenme ve Diyetetik Bölümü.
Altun, M. (2020). Spor Bilimlerinde İnsan Vücudu ve Çalışması Özet Kitabı. Nobel Yayın Dağıtım.
Atlı, A. (2009). 14-16 Yaş Arasındaki Erkek Basketbolcu, Futbolcu ve Sedanterlerin Bazı Fiziksel, Fizyolojik ve Antropometrik Özelliklerinin Karşılaştırılması. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Selçuk Üniversitesi SBE.
Ayan, S (ed.) (2019). Hareket Eğitimi. Ankara: Pegem Akademi.
Aydos, L. ve Kürkçü, R. (1997). “13-18 Yaş Grubu Spor Yapan Ve Yapmayan Orta Öğrenim Gençliğinin Fiziksel Ve Fizyolojik Özelliklerinin Karşılaştırılması”. Bed. Eğt. Spor Bil. Der. Cilt 2 (2), 31 – 38.
Baltacı, G. ve Düzgün, İ. (2008). Adolesan ve egzersiz. Ankara: Sağlık Bakanlığı Yayınları.
Can, S. (2019). Sedentary Behavior, Number of Steps and Health. Spor Hekimligi Dergisi/Turkish Journal of Sports Medicine, 54(1): 71-82.
Christofaro, D, Casonatto, J. (vd.) (2017). “Relationship Between Resting Heart Rate, Blood Pressure And Pulse Pressure İn Adolescents”. Arquivos brasileiros de cardiologia, 108(5), 405-410.
Çelebi, F. (2000). Comparison of Postural and Biomotor Properties of 12-14 Age Group Puberte Sports and Sedentary Students. Master Thesis, Muğla University, Social Sciences Institute.
Demir, E (ed.)(2015). Spor Bilimlerine Giriş. Ankara: Nobel Yayınevi.
Gibbs, B, and King, W. (2015). “Objective vs. Self-Report Sedentary Behavior İn Overweight And Obese Young Adults”. Journal of Physical Activity and Health, 12(12), 1551-1557.
Gümüşdağ, H. ve Yıldırım, M. (2018). Spor Bilimlerinde Çocuklarda Motor Gelişim. Ankara: Nobel Yayınları
Günay, A. (2013). 14-16 Yaş Erkek Voleybolcuların Fiziksel Antropometrik ve Motorik Özelliklerinin İncelenmesi. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Gazi Üniversitesi SBE.
Günay, M. Tamer, K. (2019). Spor Fizyolojisi ve Performans Ölçüm Testleri. Ankara: Gazi Kitabevi.
Gündüz, E. (2017). Ergenlik Döneminde Futbol Oynayan Sporcuların Sportif Performans Düzeylerinin İncelenmesi. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). İstanbul Gelişim Üniversitesi SBE.
Hall, J. (2017). Tıbbi Fizyoloji. Berrak ÇAĞLAYAN YEĞEN (çev.). Ankara: Güneş Tıp Kitabevleri.
https://www.who.int/health-topics/obesity#tab=tab_1 (Erişim Tarihi: 17.04.2020)
https://www.topendsports.com/testing/vertical-jump-power.htm
Kalkavan, A. Zorba, E. (1996). “Farklı Spor Branşlarında Bazı Fiziksel Uygunluk Değerlerinin Sedanter Grupla Karşılaştırılması”. Gazi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 1(3), 25-35.
Kılıçaslan, U. (2015). Spor Lisesi ile Diğer Liselerde Öğrenim Gören Öğrencilerin Bazı Motorik Özelliklerinin Karşılaştırılması: Trabzon İli Örneği. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Karadeniz Teknik Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
Martinez-Gomez, D. Ortega, F. (2011). “Adolescents: The HELENA Study Cardiorespiratory Fitness İn European Excessive Sedentary Time And Low”. Arch Dis Child 96: 240-246.
Millî Eğitim Bakanlığı (2013). Fiziksel Gelişim. Ankara: MEB.
Nascimento, R. Viana, A. (2019). “Sedentary Lifestyle İn Adolescents İs Associated With İmpairment İn Autonomic Cardiovascular Modulation”. Revista Brasileira de Medicina do Esporte, 25(3), 191-195.
Olds, T. Tomkinson, G. (2006). “Worldwide Variation İn The Performance Of Children And Adolescents: An Analysis Of 109 Studies Of The 20-M Shuttle Run Test İn 37 Countries”. Journal of sports sciences, 24(10), 1025-1038.
Özdemir, İ. (2014). Genç Erkek Futbolcularda Hazırlık Döneminde Yapılan Alt Ekstremite Kuvvet Antrenmanlarının Bazı Fizyolojik Motorik ve Teknik Parametrelere Etkisi. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Selçuk Üniversitesi SBE.
Özer, D. ve Özer, K. (2004). Çocuklarda motor gelişim. Ankara: Nobel Yayınları.
Polat, Y. Çınar, V. (2003). “15 Yaş Çocuklarının Fiziksel Uygunluk Düzeylerinin İncelenmesi”. İstanbul Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, 3.
Sağlık Bakanlığı (2014). Türkiye Fiziksel Aktivite Rehberi. Ankara
Santrock, J. (2019). Yaşam Boyu Gelişim. Galip Yüksel (çev.). Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
Selçuk, S. (2014). 12-14 Yaş Grubu Performans Sporuna Aday Erkek Çocukların Antropometrik ve Motorik Özelliklerinin Belirlenmesi. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Gazi Üniversitesi SBE.
Şahin, O. (2007). Düzenli Egzersiz Eğitiminin 12-14 Yaş Çocukların Bazı Fiziksel ve Fizyolojik Parametreleri Üzerine Etkisinin İncelenmesi. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Selçuk Üniversitesi SBE.
Şirin, E. (2009). Spor Yapan ve Spor Yapmayan 14 Yaş Grubu Gençlerin Bazı Biyomotorik Gelişimlerinin Karşılaştırılması. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Dumlupınar Üniversitesi SBE.
Vancampfort, D. Probst, M. (2016). “Impact Of Antipsychotic Medication On Physical Activity And Physical Fitness İn Adolescents: An Exploratory Study”. Psychiatry research, 242, 192-197.
Yavuzer, H. (2000). Okul Çağı Çocuğu. İstanbul: Remzi Kitabevi.
Yolcu, A. (2012). 14-17 Yaş Arasındaki Erkek Basketbolcu, Futbolcu, Güreşci ve Sedanter Bireylerin Bazı Fiziksel ve Fizyolojik Özelliklerinin Karşılaştırılması. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Niğde Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü
İndir
Yayınlanmış
Nasıl Atıf Yapılır
Sayı
Bölüm
Lisans
Telif Hakkı (c) 2025 International Journal of Social and Humanities Sciences Research (JSHSR)
Bu çalışma Creative Commons Attribution 4.0 International License ile lisanslanmıştır.
