Shugendō'da Mistik Deneyim
DOI:
https://doi.org/10.5281/zenodo.23070573Anahtar Kelimeler:
japon inançları, Mistisizm, Ritüel, shugendo, shugyoÖzet
Shugendō, Japonya'nın dinî ve kültürel tarihinde Şinto, Budizm ve çeşitli halk inançlarının kesişiminde gelişmiş özgün bir dinsel pratikler bütünüdür. Shugendō'nun ayırt edici özelliği yalnızca farklı dinî unsurları bir araya getirmesinde değil, bu unsurları kutsal dağlarda gerçekleştirilen bedensel ve ritüel pratikler aracılığıyla bir dönüşüm sürecinin gözlemlenmesidir. Bu çalışma, Shugendō'da dağa giriş ve dağda gerçekleştirilen shugyō çileci uygulamalarını Thomas J. Csordas'ın embodiment yaklaşımı çerçevesinde incelemeyi amaçlamaktadır. Shugendō'daki bedensel çileyi yalnızca fiziksel dayanıklılık veya dinî disiplin olarak değil, mistik dünyanın bedensel olarak deneyimlenmesini sağlayan bir süreç olarak değerlendirilebilir. Çalışmanın temelini oluşturan fikir, Shugendō'da mistik dönüşümün yalnızca zihinsel veya metafizik bir deneyim olmadığı; beden, dağ, ritüel ve duyusal deneyim arasındaki karşılıklı ilişki içerisinde üretildiğidir. Dağ, kutsal bir mekân olmanın ötesinde, bedeni dönüştüren aktif bir ritüel çevre yaratıcısıdır. Dağa giriş ve dağdaki ritüel sürecin sembolik yapısı, ölüm ve yeniden doğuş motifi ile gösterilmektedir. Yürüyüş, tırmanış, soğuk suyla arınma, fiziksel yorgunluk, nefes, ritmik hareket, ritüel sözler ve diğer çile pratikleri, kişinin bedensel algısını ve çevreyle ilişkisini yeniden düzenler. Bu nedenle çalışma, Shugendō mistisizmini “beden sayesinde deneyimlenen” bir mistisizm olarak kavramsallaştırmaktadır. Sonuç olarak, nyūhō shugyō süreci Shugendō'nun mistik karakterinin Şinto ve Budizm'in basit bir sentezinden ziyade, kutsal dağ ile beden arasındaki ritüel ilişki aracılığıyla ortaya çıkan deneyimsel bir dönüşüm sisteminden kaynaklandığını ifade etmek mümkündür.
Referanslar
Buswell, Jr. E. R. (2004). Encyclopedia of Buddhism. MacMillan Reference.
Chigiri, K. (2004). Tengu no Kenkyu. Harashobo.
Csordas, T. J. (1990). Embodiment as a Paradigm for Anthropology. Ethos, 18(1), 5–47. https://doi.org/10.1525/eth.1990.18.1.02a00010.
Csordas, T. J. (1993). Somatic Modes of Attention. Cultural Anthropology, 8(2), 135–156. https://doi.org/10.1525/can.1993.8.2.02a00010.
DeWitt, E. L. (2017). Shugendō and Kyūshū. Japanese Journal of Religious Studies, 44(2), 309-316. dx.doi.org/10.18874/jjrs.44.2.2017.309-316.
Durova, M. (2025). Mystery Cults of East Asia. Exolh 19 (1). 382-394. doi: 10.25205/1995-4328-2025-19-1-382-394.
Honda, F., Sasaki, M., Ikemoto, Y., Fukushi, H., Fukazawa, J., Yoshida, K. (1993). Shugendō no Hon: Kami to Hotoke ga Yūgo Suru Sankai Mandara. Gakushukenkyusha.
Kōjien. (2008). Yama In I. Shinmura (Ed.) Kōjien (6th ed.) Iwanami Shoten.
Kubota, N. (2005). Shugendō no Sekai Shigen no Seimei Uchū. Kodansha Gakujutsu Bunko.
Miyake, H. (1965). Shugendō no Nyūhō Shugyō ni Okeru Shinborizumu.Tetsugaku, 46, 319–337.
Miyake, H. (1994). Nihon no Minzoku Shukyo. Kōdansha Gakujutsu Bunko.
Miyake, H. (2001). Shugendō Sono Rekishi to Shugyō. Kōdansha Gakujutsu Bunko.
Roth, C. (2023). En No Gyoja in Time: Pivotal Roles of the Founding Figure of Shugendō. Cahiers d’Extreme Asie, (32). 327-347. https://doi.org/10.3406/asie.2023.1624;
Sasaki, K. (1980). Shamanizumu Ekusutashi to Hyōrei no Bunka. Chūkōshinsho.
Tomotari, M. (2017). A Study of the Buddhist Stone Reliefs of Mt. Hiko and the Influence of Shugendō in the Kyushu Region, Religion and the Arts (21), 459-489. doi: 10.1163/15685292-02104001
Wakamori, T. (1964). Yamabushi Nyūhō-Shugyō-Juhō. Chūkōshinsho.
İndir
Yayınlanmış
Nasıl Atıf Yapılır
Sayı
Bölüm
Lisans
Telif Hakkı (c) 2026 International Journal of Social and Humanities Sciences Research (JSHSR)
Bu çalışma Creative Commons Attribution 4.0 International License ile lisanslanmıştır.
